Μόνο το άτομο μπορεί να τα καταφέρει..


  ....Είδα μάζες ανθρώπων να τριγυρνάνε στους διαδρόμους των οργανισμών, να κατακλύζουν τα 'open space' ή να ζουν αμπαρωμένοι σε στενόχωρα γραφεία, σαν κυψέλες εντόμων.
   "Αυτές είναι σκιές, τίποτα μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να μεταμορφώσει αυτή την ανθρωπότητα, να τη ρυμουλκήσει προς ένα νέο είδος. Μόνο μια 'Προσωπική Επανάσταση' θα μπορέσει να αναποδογυρίσει τον τρόπο σκέψης... εκατομμυρίων αντρών και γυναικών, παγιδευμένων στον υπνωτικό τους λήθαργο".
   ..."'Όταν σε επιλέγουν, σημαίνει ότι βρίσκεσαι κάτω από τα όρια της αξιοπρέπειας...ο άνθρωπος 'ονειρεύεται' τη δουλειά του και την επιλέγει ακολουθώντας το στόχο του, την προτίμησή του".
   "Η εξέλιξη της μάζας είναι αδύνατη! Καμία επανάσταση ή ιδεολογία δεν μπορεί να τα καταφέρει...Η φυγή είναι για λίγους...Μόνο το άτομο μπορεί να τα καταφέρει..".
   "Εκείνο το πλήθος που βλέπεις δεν είναι έξω από σένα. Είναι η παρακμή σου. Εκείνοι οι άνθρωποι, απογοητευμένοι από τον πόνο και το άγχος του ανταγωνισμού, είναι σκόρπια συντρίμμια του Είναι σου, η αντανάκλαση της απόγνωσης που έχεις μέσα σου".
   ..........
   "Μπορείς να κάνεις κάτι μόνο για τον εαυτό σου!.Αυτοί είσαι εσύ!...Η αλλαγή σου θα μεταμορφώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα...Εάν θέλεις να σταματήσει αυτή η τυραννία, να αλλάξει η ανθρωπότητα, θεράπευσε τον εαυτό σου!"
   Σύμφωνα με τον Dreamer, η μοναδική δυνατότητα της ανθρωπότητας, ο μοναδικός τρόπος για να εξελιχθεί, είναι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου ανθρώπου. "Αυτή είναι η μόνη σωτηρία της μάζας". Ο άνθρωπος είναι ακόμα ένα μεταβατικό όν, με ατελή ψυχολογία. Η εξέλιξη του είδους ταξιδεύει προς την ακεραιότητα, πρέπει να επιτευχθεί από μέσα προς τα έξω μέσα από μια διαδικασία ενοποίησης που δεν μπορεί να επιβληθεί. Για τον λόγο αυτό απέτυχαν όλα τα παλιά συστήματα. Πόλεμοι και επαναστάσεις δεν τα κατάφεραν....
   "Το επόμενο βήμα εξέλιξης του ανθρώπου δεν μπορεί να γίνει στο ιστορικό μέλλον, αλλά σε έναν 'άχρονο' χρόνο, σε ένα κάθετο μέλλον".
   ...................
   "Οι οργανισμοί του μέλλοντος θα είναι Σχολές του Είναι"...
   "Ο συνηθισμένος άνθρωπος νομίζει ότι η Ζωή είναι το αίτιο και αυτός το αποτέλεσμα. Μόνο μια εργασία πάνω στο Είναι, μπορεί να αναποδογυρίσει αυτή την ολέθρια οπτική του κόσμου... Μια εργασία ανασκαφής, μια εργασία απαλοιφής των υπολειμμάτων και των μολύνσεων..."

Η ανησυχία είναι γνώρισμα των ζώων.

  
-"Οι άνθρωποι σαν εσένα, ταυτισμένοι με την περιγραφή του κόσμου, ανησυχούν γιατί λησμόνησαν τη θαυματουργική ικανότητα του Είναι...Η ανησυχία είναι ένα γνώρισμα των ζώων!"
.....
.......
   -"Εάν η ανησυχία είναι ένα γνώρισμα των ζώων, τότε τι πρέπει να γίνει; Εάν δεν ανησυχώ, εάν δεν αναλογίζομαι  εγώ, τότε ποιος θα το κάνει;"
.....
.......

   Εσύ ανήκεις ακόμα σε έναν κόσμο που πιστεύει ότι δρα και επιλέγει... έναν κόσμο όπου φτιάχνονται σχέδια και προγράμματα...και η πνοή της ύπαρξης περνάει απαρατήρητη... Ο μοναδικός σχεδιασμός που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος, είναι να αναπτύξει τον εαυτό του, φόβου, μετακινεί βουνά, και σε προβάλλει σαν γίγαντα στον κόσμο των γεγονότων".
   -"Πώς είναι δυνατό ν' αποφύγει κανείς την ανησυχία για το μέλλον; ..Πώς μπορεί κανείς να ζήσει χωρίς σχέδια, χωρίς να κάνει προγράμματα;"
   -"Ο προγραμματισμός είναι ένα είδος εξορκισμού, μια φυγή από την πραγματικότητα.. Ο άνθρωπος ανακουφίζεται από το φόβο του για το μέλλον με την ψεύτικη σιγουριά των προβλέψεων, μέσα από ιεροτελεστίες σχεδιασμών και προγραμμάτων. Μπροστά στη φαινομενικά αχαλίνωτη και απρόβλεπτη ζωή, οι άνθρωποι σαν κι εσένα, χρησιμοποίησαν κανόνες   και φόρμουλες, αυταπατήθηκαν ότι μπορούν  να κάμψουν το σύμπαν μέσα από τους παραμορφωτικούς φακούς της λογικής, και το αντικατέστησαν με μια πιο καθησυχαστική περιγραφή... αλλά τίποτα από αυτά δεν μπόρεσε ποτέ να ξαλαφρώσει την αίσθηση της αβεβαιότητας".
   -"Μα πώς θα μπορούσε κάποιος να προβλέψει αυτό που πρόκειται να συμβεί, και να προστατευτεί, χωρίς να προγραμματίζει;".
   -"Το να κάνεις προγράμματα είναι σα να σκάβεις ένα πηγάδι και να πιστεύεις ότι μπορείς να χωρέσεις εκεί την απεραντοσύνη ενός ωκεανού. Αυτή η ασπίδα αδυναμίας, αυτή η απατηλή πανοπλία που σε κάνει να νιώθεις προστατευμένος, το ισχνό νοητικό διάφραγμα που τοποθέτησες ανάμεσα σε σένα και την πραγματικότητα, κουρελιάζεται και ξαφνικά ο άνθρωπος βρίσκεται μπροστά στην άβυσσο, στο άπειρο, στη ζωή όπως πραγματικά είναι, και όχι όπως του την αφηγήθηκαν". 
   Χρόνιες συνήθειες και πεποιθήσεις που έζησα στους οργανισμούς, θεωρίες αποφάσεων, επιχειρηματικές στρατηγικές, πρότυπα, διοικητικές ικανότητες και όλες οι θεωρίες που αποκόμισα από τις οικονομικές και επιχειρηματικές μου σπουδές στην Ιταλία, στις Ηνωμένες Πολιτείες ή στη Μεγάλη Βρετανία, τώρα κατέρρεαν μπροστά μου σαν πέτρινα είδωλα.
   -"Μα ένας μάνατζερ, για να πάρει αποφάσεις, θα πρέπει να προγραμματίσει τη δραστηριότητά του και εκείνη των συνεργατών του. Δεν θα πρέπει να θέσει κάποιους στόχους για να τους πετύχει;" ρώτησα....
   "Μην κρύβεσαι πίσω από τη μάσκα ενός ρόλου! Μη λες ένας μάνατζερ πες εγώ τι μπορώ να κάνω; Χρησιμοποίησε σκόπιμα αυτό το μικρό εγώ και πάρε την ευθύνη! Η οικουμένη σε αφουγκράζεται. Πάντα!.............
.....Ένας πραγματικός ηγέτης σχεδιάζει και προγραμματίζει όπως όλοι αλλά χωρίς να το πιστεύει. Ο σχεδιασμός του είναι μια θεατρική παράσταση που υπακούει στις πράξεις και στους ρόλους ενός αόρατου θεατρικού σεναρίου.
   Κάθε στιγμή είναι μια πράξη δημιουργίας...κάθε στιγμή είναι καινούργια. Ποτέ δεν υπήρξε ένα δευτερόλεπτο νωρίτερα ούτε ένα δευτερόλεπτο αργότερα από αυτή τη στιγμή...Ούτε θα υπάρξει ποτέ! Όλα αυτά που βλέπεις  και όλα αυτά που δεν βλέπεις δημιουργήθηκαν αυτή τη στιγμή... Όλα συμβαίνουν τώρα, σε αυτήν την αιώνια στιγμή, στην παντοδυναμία, στον απέραντο χώρο του Είναι σου".
   "Η στιγμή είναι επικράτεια του ονείρου.. Ο σχεδιασμός του καθημερινού ανθρώπου γίνεται στο χρόνο και στο χώρο... αργά ή γρήγορα λυγίζει κι αποτυχαίνει".
   -"Αλλά το να 'ονειρεύεσαι' δεν είναι κι αυτό ένα είδος σχεδιασμού;
   "Το 'όνειρο' είναι ένας σχεδιασμός που γίνεται έξω από το χρόνο, στην αυπευθυνότηταςιωνιότητα, σε ένα κατακόρυφο χρόνο... Εγώ είμαι αυτή η στιγμή.. Αυτή η στιγμή περιέχει όλα εκείνα που θα μαζέψω στο χρόνο... ψίχουλα, θρύψαλα του εαυτού μου! Για το λόγο αυτό ένας ονειρευτής δεν κάνει σχέδια, ούτε ανησυχεί. Αφήνει το 'όνειρο' να εκφραστεί στην απόλυτη ελευθερία του, στην απόλυτη ομορφιά του. Γνωρίζει ότι τα αποτελέσματα παράγονται με την πτώση, φυσιολογικά, ανάλογα με το βαθμό της δικής του αγνότητας και ακεραιότητας".
   .........
   "Στις επιχειρήσεις και σε κάθε οργανωτική πυραμίδα, όσο πιο χαμηλό είναι το επίπεδο υπευθυνότητας, τόσο πιο αναγκαίος είναι ο σχεδιασμός... Όσο κατεβαίνεις στους χαμηλούς ρόλους, τόσο είναι αναγκαίο να προγραμματίζεις και την παραμικρή λεπτομέρεια, να θέτεις και να δέχεσαι συγκεκριμένους στόχους.
   Εκεί όλες οι ιεροτελεστίες μιας διαδικασίας αποφάσεων τηρούνται σχολαστικά αλλά μέσα από αυτούς τους άντρες και τις γυναίκες δεν συμβαίνει τίποτα".

ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΣΟΥ.

...ξεχνούσα τις υποδείξεις του Dreamer κι έχανα το θαυματουργικό μέρος του παιχνιδιού. Για ολοένα και μεγαλύτερα διαστήματα ζούσα με ρηχή αναπνοή..... Ανησυχίες και σκοτούρες..... με εγκλώβισαν, μέχρι που πίστεψα ότι τα πάντα εξαρτώνται από τις αποφάσεις μου, τις στρατηγικές μου επιλογές..... Ήμουν σίγουρος ότι, οι αυξανόμενες επιτυχίες των εργασιών που χειριζόμουν, ήταν το φυσικό αποτέλεσμα των ικανοτήτων και των χαρισμάτων που ανέκαθεν είχα.............
   ............................
 "Ο παράδεισος είναι μια κατάσταση του Είναι....ο άλλος κόσμος, είναι αυτός ο κόσμος, χωρίς όρια. Η θρησκεία με τις μαζικές της τελετουργίες, είναι απατηλή..."
   .....
   Μου εξήγησε ότι οι θρησκείες, οι ιδεολογίες και οι επιστήμες είναι γέφυρες που πρέπει να διασχίσουμε, να τις ξεπεράσουμε και να τις εγκαταλείψουμε. Από τη στιγμή που εξαντλούν την αποστολή τους, πρέπει να απελευθερωθούμε από αυτές. Αλλά επειδή εμείς εφησυχάζουμε, μετατρέπονται σε δογματικές και δεισιδαιμονικές φυλακές, σε θανάσιμες παγίδες.
   Για μια τέτοια, επιθετική και αντιμαχόμενη ανθρωπότητα, για έναν κόσμο που αν τον άφηνες μόνο του θα καταστρεφόταν, η θρησκεία είναι ένα εργαλείο κοινωνικού ελέγχου, πρόληψης και συγκράτησης της εγκληματικότητας, μαζί με τα δικαστήρια, τους σερίφηδες και τις φυλακές.
   "Να θυμάσαι το σκοπό σου. Εάν πραγματικά θέλεις να μετατρέψεις τη μοίρα σου σε μια μεγάλη περιπέτεια, να θυμάσαι τις αρχές του "ονείρου"...Η συγκαταβατικότητα της ανθρωπότητας στα αρνητικά συναισθήματα και σε καταστροφικές σκέψεις είναι η πραγματική αιτία όλων των συμφορών της. Να επαγρυπνάς! ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙΣ Ν' ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΜΟΡΙΟ ΠΟΝΟΥ. Χρησιμοποίησε οποιοδήποτε μέσο, αλλά κλείσε άμεσα την κάθε θανάσιμη πληγή σου!" 
   ............
   "Κάνε την επανάστασή σου! διαφορετικά, κάποια μέρα θα βρεθείς κι εσύ να προσεύχεσαι ... ελπίζοντας να εξευμενίσεις κάποια θεότητα έξω από τον εαυτό σου".
   ..............
    Η πίεση της δουλειάς μεγάλωνε μέρα με τη μέρα....τις νύχτες πεταγόμουν από την ταχυκαρδία κι έμενα ξύπνιος με τις ώρες................Για μερικές στιγμές όμως κατάφερνα να επανασυνδεθώ με το "όνειρο". Θα ήθελα να μην εγκαταλείψω ποτέ ξανά εκείνο το μέρος του Είναι, εκείνο το άχρονο νησί όπου δεν υπήρχαν ανησυχίες, ανασφάλειες, άγχος.
   Εκείνη η κατάσταση όμως κρατούσε όσο ένας βλεφαρισμός. Φόβοι και αμφιβολίες, απομακρύνονταν για λίγο, επιστρέφοντας δυναμικότερα. Πνιγόμουν. Μια αναγούλα με κυρίευε και το μυαλό μου ήταν στο έλεος  μιας σωρείας σκοτεινών σκέψεων.
   Ανοίγοντας το σημειωματάριό μου, ξεπρόβαλλαν ζωντανά τα λόγια του Dreamer: "Ο κάθε άνθρωπος είναι ο μοναδικός αρχιτέκτονας της πραγματικότητας που πρέπει να ζήσει. Ο κόσμος είναι μια μεγάλη οθόνη όπου προβάλλονται τα φαντάσματα της ζωής μας...Πέρα από μας δεν υπάρχει καμία δύναμη, γνωστή ή άγνωστη, φυσική ή υπερφυσική που θα μπορούσε να επηρεάσει τη μοίρα μας...Οποιοδήποτε γεγονός της ζωής μας, πριν εκδηλωθεί, θα πρέπει να έχει τη συγκατάθεσή μας".

FIRST THING FIRST!

  "First thing first!
Μόλις δώσεις προτεραιότητα στο πιο σπουδαίο από όλα τα άλλα πράγματα: στο "όνειρο", στην εξέλιξή σου...όταν θυμάσαι Εμένα(τον Dreamer)...ξέρεις με σιγουριά τι να κάνεις και τι να μην κάνεις ... Όταν αρχίζεις να παρατηρείς τον εαυτό σου, να τον γνωρίζεις, ό,τι είναι δίκαιο αρχίζει να πραγματοποιείται και ό,τι δεν ανήκει στο "όνειρο" , ό,τι είναι άχρηστο και περιττό ή ζημιογόνο, αρχίζει να διαλύεται".
   .................................
   Φαινομενικά, εγκατέλειπα τη σίγουρη δουλειά, την οικογενειακή ισορροπία και το σπίτι, για μια επιχειρηματική περιπέτεια σε μια μακρινή χώρα. Μόνο τα χρόνια δίπλα στον Dreamer, η τεράστια δουλειά αυτοπαρατήρησης, μου έδειχναν, ότι εκείνο που πραγματικά απαρνιόμουν, ήταν το ψέμα και η εξάρτηση που ακόμα με έσπρωχναν να πιστεύω στις ασφάλειες μιας "σίγουρης δουλειάς", στην προστασία, στη βοήθεια του εξωτερικού κόσμου.
..................
   Για Εκείνον, οι ασφάλειές μου ήταν παλιατζούρες που έπρεπε να τις ανταλλάξω όσο πιο γρήγορα γίνεται, με πολύτιμο, για μένα ακόμα αόρατο.
   Εκείνες οι τόσο ριζικές αλλαγές, φαινομενικά αιφνίδιες, ήταν απλά το αποτέλεσμα ενός χιλιοστού κατανόησης που πραγματοποιήθηκε μετά από πολλά χρόνια επίπονων προσπαθειών.
   Θα χρειάζονταν κι άλλα χρόνια προετοιμασίας και θα διέπραττα ακόμα πολλά λάθη πριν προχωρήσω πιο πέρα και προωθήσω βαθιά μέσα μου τα λόγια Του.
   Δίνοντας εγώ περισσότερο χώρο στις αρχές του Dreamer, η Γκρέτχεν δεν μπορούσε παρά να διαλυθεί μαζί με όλες τις ανειλικρίνειες και τα φαντάσματα της ζωής μου. Επέστρεψε στη Νέα Υόρκη ...και δεν ξαναειδωθήκαμε ποτέ πια. Τα είδωλα που είχα λατρέψει, όσα είχα... πιστέψει, γκρεμίζονταν. Κάθε προτεραιότητα ανατράπηκε. Η καριέρα, η οικογένεια, το χρήμα, το σύνολο των αξιών, έπαιρναν νέες μορφές. Κάτι το εκπληκτικό διείσδυε στη ζωή μου. Κάτι το ευγενικό, το ειλικρινές, το αληθινό, άνοιγε χώρο, με απλότητα...
   "Στον κόσμο των γεγονότων, στον κόσμο των αντιθέτων, δεν μπορείς να συναντηθείς με τη λύση. Η λύση δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με το πρόβλημα.
   Solution comes from above and not in time! Πρέπει να ξέρεις πώς να εισέλθεις στον κόσμο των λύσεων. Όταν εξυψώνεις το Είναι σου, όλα αυτά που σου φαίνονται θαμπά, γίνονται διάφανα και τα επιφανειακά προβλήματα που έμοιαζαν ανυπέρβλητα βουνά, αποδεικνύονται απλά λοφάκια..."
   ....Στην ιστορία του κόσμου, τα προβλήματα δεν επιλύθηκαν ποτέ! Στην καλύτερη περίπτωση, μεταφέρθηκαν χρονικά ή γεωγραφικά, αναβλήθηκαν για το μέλλον ή μετακινήθηκαν ....Οι αλλαγές της ιστορίας της ανθρωπότητας και οι λύσεις που βρέθηκαν κατά καιρούς στα θεόρατα προβλήματά της, είναι, επομένως, μόνο επιφανειακές. Εκείνα τα προβλήματα είναι ακριβώς όπως ήταν πριν από χιλιάδες χρόνια. Η ανθρωπότητα δεν τα έλυσε χθες με τα γυμνά χέρια και τους πυρόλιθους, και δεν μπορεί να τα λύσει σήμερα με τις πιο προηγμένες τεχνολογίες.
   "Σίγουρα όμως, πολλά κακά τα περιορίσαμε, βελτιωθήκαμε..."
   "Μεταξύ των πιο βλαβερών και αθεράπευτων συνηθειών του ανθρώπου, είναι εκείνη η αιώνια συζήτηση για βελτίωση, και το γεγονός ότι το πιστεύει. Η καθημερινή γλώσσα είναι παραφουσκωμένη με λέξεις όπως "εξέλιξη" και "πρόοδος", αλλά όλα παραμένουν όπως ήταν. Η βελτίωση είναι αδύνατη...Η πίστη στη δυνατότητα εξέλιξης και βελτίωσης είναι μέρος των δεισιδαιμονιών της γηραιάς ανθρωπότητας. Είναι μια φανατισμένη και τυφλή πίστη".
   Εδώ και χιλιετίες, δεν συμβαίνει τίποτα. Τα προβλήματα του πλανήτη, από τη φτώχεια και την εγκληματικότητα μέχρι τις αντιπαλότητες και τους πολέμους, είναι πάντα τα ίδια, στη λίθινη εποχή όπως και στην ψηφιακή.
   "Βελτίωση είναι το σύνθημα αυτών που θέλουν να αφήσουν τα πάντα όπως είναι. Αυτών που εφησυχάζουν σε ένα οπισθοδρομικό τρόπο σκέψης, χωρίς ζωτικότητα".
Το να πιστεύεις ότι ο κόσμος μπορεί να βελτιωθεί απέξω, είναι η πεποίθηση μιας ανθρωπότητας που δεν έχει τη δύναμη να αντιμετωπίσει το κακό στη ρίζα του. Χρειάζεται μια επανάσταση της σκέψης, μια ανατροπή. Για να αλλάξει η πραγματικότητα πρέπει να αλλάξει το όνειρο. Μόνο το άτομο μπορεί να το κάνει. 
   Ο χρόνος λυγίζει κι ο άνθρωπος μαζί με όλους τους πολιτισμούς που δημιούργησε λυγίζουν και παρακμάζουν, με μια κυκλικότητα που τους ξαναφέρνει στο σημείο αφετηρίας, στο παρελθόν, ενώ έχουν την απατηλή εντύπωση ότι πηγαίνουν προς το μέλλον. Η λύση στη ζωή ενός ανθρώπου, όπως στην ιστορία ενός πολιτισμού, δεν δίνεται ποτέ στον χρόνο, αλλά σε έναν "κάθετο χρόνο", σε ένα άχρονο χρόνο, σε μια εξύψωση της ποιότητας της σκέψης που μπορεί να συντελεστεί μόνο αυτή τη στιγμή. 
    "Μόνο καθοδηγώντας τη στιγμή που αμφιταλαντεύεται μεταξύ του τίποτα και της αιωνιότητας, η ανθρωπότητα θα μπορέσει να διαμορφώσει το πεπρωμένο της, να δημιουργήσει γεγονότα μιας ανώτερης τάξης."
   

Ο φόβος είναι αγάπη υποβαθμισμένη.

   "Ο φόβος είναι ένα ναρκωτικό που κυλούσε ανέκαθεν στις φλέβες της ύπαρξής σου, κι εξακολουθεί. Δεν είναι φόβος για κάτι. Είναι φόβος και τίποτα παραπάνω.. Είσαι εθισμένος τώρα πια. Οι συνθήκες που συναντάει ένας άνθρωπος στον κόσμο των γεγονότων, είναι χρήσιμες γιατί αποκαλύπτουν αυτό από το οποίο προσπάθησε να ξεφύγει, για να μη δει μέσα του. Το κακό, το τυχαίο, για τους περισσότερους είναι αναποδιές. Για όποιον ανήκει στη Σχολή, είναι εργαλεία δουλειάς, για ν' αποκτήσει ξανά τη χαμένη ακεραιότητα, και να καταλάβει. Ταυτόχρονα, είναι συμπτώματα, ήχοι συναγερμού της πραγματικής του κατάστασης.
ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΜΕ ΟΣΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΠΡΩΤΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙ ΝΑ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ."
   Αμφιβολίες, φόβοι και πόνος καθορίζουν από νωρίς τα όρια των δυνατοτήτων στη ζωή ενός καθημερινού ανθρώπου· ένας υπνωτικός χώρος, ψεύτικος, όπου νιώθει σιγουριά σαν να βρίσκεται μέσα σε ένα οχυρό, μισό καταφύγιο, μισό φυλακή.
   "Η εγκατάλειψη του φόβου είναι το πρώτο βήμα προς την ακεραιότητα, προς την ενότητα του Είναι... Πάνω στο φόβο δε χτίζεται τίποτα, ούτε μπορείς να προσθέσεις ευφυΐα. Η έλλειψη φόβου είναι ο πρωταρχικός νόμος του πολεμιστή. Ο φόβος σε κάνει να εξαρτάσαι από μια δουλειά, και σε σπρώχνει να βρεις κρησφύγετο στην αρρώστια, όπως ήδη έκανες κι εσύ στο παρελθόν."
"Κάνε το φόβο ευκαιρία! Ο άνθρωπος έχει μόνο δυο αισθήματα: το φόβο και την αγάπη. Δεν είναι αντίθετα μεταξύ τους. Είναι η ίδια αλήθεια σε διαφορετικά επίπεδα του Είναι. Ο φόβος είναι υποβαθμισμένη αγάπη, η αγάπη είναι εξυψωμένος φόβος!"
   "Ο φόβος είναι εσωτερικός θάνατος. Ήρωας είναι ένας άνθρωπος χωρίς φόβο, χωρίς εσωτερικούς θανάτους. Ήρωας, από τη λέξη έρως, amore, amors, σημαίνει α-θάνατος. Όποιος δεν έχει το θάνατο μέσα του δεν θα τον συναντήσει έξω.
   Ήρωας είναι μια βαθμίδα της ανθρώπινης σκάλας που δεν κερδίζεται στον αχό της μάχης, αλλά στη μοναξιά, νικώντας τον εαυτό μας. Η μάχη χρειάζεται μόνο για να καταστεί ορατό εκείνο που ο ήρωας έχει ήδη κατακτήσει στο αόρατο. Το αήττητο, το απρόσβλητο είναι απλά η επαλήθευση για κάτι που ήδη συνέβη στο Είναι του.. Η τεκμηρίωση της νίκης του ενάντια στο θάνατο."
   Οι αποκαλύψεις του Dreamer έριχναν ένα εκτυφλωτικό φως στους πιο μυστικούς μηχανισμούς και στις πιο σκοτεινές περιοχές της ψυχολογίας μας· σε όλα εκείνα που καθιστούν το ανθρώπινο είδος ψεύτικο, φοβητσιάρικο, θνητό.
...............
"Είναι σημαντικό για σένα να πας στο Κουβέιτ. Επιφανειακά είναι μόνο μια επιχειρηματική αρχή, εσωτερικά είναι το πρώτο βήμα για να υπερβείς μια κατάσταση όπου δεν μπορείς να αναπνεύσεις, μια κατάσταση άγχους στο Είναι σου, στην οποία εφησυχάζεις εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Ο επιχειρηματίας είναι ήδη ένας άνθρωπος που προχωράει προς το "όνειρο"...είναι ένας επαναστάτης που ρισκάρει υπόληψη και πόρους για ν' αλλάξει την πραγματικότητα, να σπάσει τα προηγούμενα πρότυπα και τις ισορροπίες, και να δημιουργήσει άλλα πιο ευνοϊκά... Το να δημιουργήσεις μια ομάδα εργασίας, να αναλάβεις τις ευθύνες, να τους μεταφέρεις τον ενθουσιασμό σου, να τους μεταδώσεις το όνειρό σου, μπορούμε να τα αποκαλέσουμε επιχειρηματικά χαρακτηριστικά...αυτά, στην πραγματικότητα είναι ιδιότητες του Είναι...για ν' ανέβεις στις πιο ψηλές βαθμίδες της σκάλας της ανθρώπινης υπευθυνότητας".
   Αισθάνθηκα μέσα μου την αγωνία να θεριεύει ανεξέλεγκτα. Ένιωσα τον απαράλλαχτο πόνο του νεφρικού κολικού, όταν το Είναι διαποτίζεται από κάποια σκιά και ο εσωτερικός κόσμος σκοτεινιάζει. Δεν υπάρχει άλλη αίσθηση που να βρίσκεται ακριβώς στη μέση μεταξύ του σωματικού και του ψυχολογικού πόνου. Ενστικτωδώς, έπιασα το δεξί μου νεφρό.
   Θα ήθελα να του θέσω τους φόβους μου για την επιστροφή εκείνου του πόνου, που έτρεφα την ελπίδα πως είχε εξαφανιστεί για πάντα, και θα ήθελα να του πω για τις ιατρικές εξετάσεις που θα έκανα.
   "Σταμάτα να λες ψέματα -είπε απότομα- ανήκεις στο χειρότερο είδος, στους ανθρώπους που λένε ψέματα στον εαυτό τους: τους υποκριτές...
   Η αρρώστια  είναι ανύπαρκτη. Το σώμα δεν αρρωσταίνει ποτέ. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να στείλει σήματα, να παράγει συμπτώματα, για να μας πληροφορήσει τι λείπει από το Είναι...Οι αρρώστιες δεν υπάρχουν, υπάρχουν μόνο θεραπείες...
   "Κάθε θεραπεία είναι μια απελευθέρωση από το φόβο. 'Όταν θα απελευθερωθείς από την πραγματική αιτία τότε θα εξαφανιστούν τα συμπτώματα."
   ...Η αποκάλυψη ότι η αρρώστια όπως και η υγεία εξαρτιόταν μόνο από μένα, και η εξάρτηση, ο φόβος, ήταν οι κατασκευαστές των λίθων μου με βύθισε σε σκέψεις που θέριευαν μέσα μου σχηματίζοντας ολοένα και μεγαλύτερους κύκλους μέχρι που σάστισα.
   "Μέχρι τώρα έζησες εξαρτημένος...και έχεις την αρρώστια των ανεύθυνων. 'Οποιος πάσχει από νεφρά φοβάται, γι αυτό εξαρτάται...Όταν πάσχεις από νεφρά, σημαίνει ότι υπάρχουν προβλήματα επικοινωνίας, πρώτα απ' όλα με τον εαυτό σου, και μετά με τους άλλους".
   Εκείνη τη στιγμή, όσα έλεγε ο Dreamer, μου φάνηκαν περίεργα και δεν τα πολυπίστευα. Μετά από πολλούς μήνες θα ανακάλυπτα ότι προγονικοί πολιτισμοί ήδη γνώριζαν ότι στον εσωτερικό μας ουρανό λάμπουν και περιστρέφονται αστέρια και γαλαξίες, ότι οι πλανήτες που σχηματίζουν το ηλιακό μας σύστημα συνδέονται αναλογικά με τα όργανα του σώματος. Η κλασσική εποχή συσχέτιζε το συκώτι με το Δία, την καρδιά με τον Άρη, τη σπλήνα με τον Κρόνο, τα πνευμόνια με την Αφροδίτη. Η τελευταία συσχέτιση επιβεβαιώνει ότι η αναπνοή συνδέεται με τα συναισθήματα, την αγάπη, με την έννοια του a-mors, την απουσία θανάτου.
   Με την αναπνοή και τα όργανά της μπορούμε να ελέγξουμε τα συναισθήματα, να καταπολεμήσουμε το φόβο.
..........Τα νεφρά συσχετίζονται με τον Ερμή, τον φτερωτό αγγελιαφόρο των θεών, επομένως με την επικοινωνία...
   ....
"Εκείνοι που πάσχουν από νεφρά έλκονται  από τις δραστηριότητες επικοινωνίας, και αφοσιώνονται σε αυτές ακριβώς για να εξισορροπήσουν αυτή την ανικανότητα...αυτή την απουσία σύνδεσης, κατανόησης...επικοινωνίας"
........
"Οι φόβοι σου μετέτρεψαν τον οργανισμό που σε πληρώνει, σε ένα τερατώδες είδωλο που αντανακλά την εξάρτησή σου...μετέφερες έξω από τον εαυτό σου το "όνειρο"...το αντάλλαξες με ένα μισθό και ψεύτικες ασφάλειες καταντώντας σε μια κατάσταση σκλαβιάς...Όποιος εξαρτάται βρίσκεται ήδη χωμένος στο λάκκο μέχρι το λαιμό.. Η αλήθεια είναι ότι, όπως εκατομμύρια άνθρωποι, έχεις ήδη αποφασίσει να αφανιστείς".
....
   "REMOVE YOUR INNER OBSTACLES TO GROWTH AND ALL YOUR PERSONAL, SOCIAL AND ECONOMIC PROBLEMS WILL DESOLVE.
   Φόβος και εξάρτηση είναι ένα και το αυτό. Εξαρτάσαι γιατί φοβάσαι, και φοβάσαι γιατί εξαρτάσαι. Δεν υπάρχει πιο ιερός πόλεμος από τη μάχη και τη νίκη ενάντια σε αυτό το όριο...να νικήσεις το φόβο και να τον ξεριζώσεις από το Είναι..."

ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΩ ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ;


..Η προοπτική να ζήσω χωρίς φόβο, να στηρίξω μια κατάσταση του Είναι που απαιτούσε ασταμάτητη επαγρύπνιση, συνεχή προσήλωση ώστε να φιλτράρεται ακόμα και ο παραμικρότερος κόκκος κόλασης, αισθάνθηκα ότι ήταν απειλητικότερη από την καθημερινή μας έμφοβη κατάσταση. Ο φόβος, η αμφιβολία, το αίσθημα απειλής από τα συμβάντα της ζωής, ήταν η μοναδική μας σιγουριά και, τελικά, η πεμπτουσία εκείνου που θεωρούμε ως φυσιολογική κατάσταση του ανθρώπου. Η ιδέα μιας ανθρωπότητας χωρίς φοβίες ήταν τόσο αποκρουστική, όσο και η προοπτική να τη δω να μεταμορφώνεται σε μια νέα ράτσα, απομακρυσμένη από μένα και από την αντίληψη που έχω για τον άνθρωπο, περισσότερο ακόμα και από ένα είδος εξωγήινων. Η απειλή της ανασφάλειάς μας είναι πιο τρομακτική από τον ίδιο τον φόβο, όπως και η ιδέα της αθανασίας είναι λιγότερο αποδεκτή από τη σιγουριά του θανάτου....
"Πίσω από κάθε πόνο, φόβο, αμφιβολία, ανασφάλεια κρύβεται μια καταστροφική σκέψη· και πίσω από μια καταστροφική σκέψη, υπάρχει το αίτιο των αιτίων: η ιδέα ότι ο θάνατος είναι αναπόφευκτος. Αυτός είναι ο πραγματικός killer της ανθρωπότητας, η αφετηρία κάθε ανθρώπινης συμφοράς, κάθε πολέμου και κάθε εγκληματικότητας στους πολιτισμούς που δημιούργησε.
Η συνειδητοποίηση ότι αυτός ο σπόρος θανάτου βρίσκεται στον άνθρωπο θα διέγραφε μια για πάντα το σωματικό θάνατο από τη ζωή του.
Ο θάνατος, τα περιφραγμένα σύνορα, προφυλάσσουν τον καθημερινό άνθρωπο από το σάστισμα του απείρου."
Το αίσθημα του θανάτου που έχει μέσα του ο άνθρωπος φαίνεται πως δημιουργείται τη στιγμή της γέννησής του...Όταν έρχεται στον κόσμο το ανθρώπινο ον, η πρώτη του αίσθηση είναι ότι πνίγεται, ότι καταβάλλεται. Στις δικές μας κοινωνίες, που αποκαλούμε πολιτισμένες, η ζωή ξεκινάει με μια από τις πιο βίαιες ιεροτελεστίες.....Το νεογέννητο γεννιέται με πόνο, το υποδέχονται τα εκτυφλωτικά φώτα ενός χειρουργείου, οι συγχυσμένες φωνές των γιατρών και τα ουρλιαχτά της μητέρας, χαστουκίζουν τον πισινό του και το ξαπλώνουν σε μια κρύα επιφάνεια. Η πρώτη εντύπωση είναι ο φόβος, κι από κείνη τη στιγμή, θα την ακολουθεί σα να ήταν η αληθινή του μητέρα.
"Από εκείνη τη στιγμή τίποτα δεν θα μας φαίνεται πιο οικείο από τη γλυκερή γεύση του φόβου."
Ολόκληρη η ζωή ενός ανθρώπου μοιάζει να εξουσιάζεται από αυτή την πρώτη στιγμή, απ' την εμπειρία εκείνης της καυτής λάβας που ένιωσε να διαπερνάει τα πνευμόνια του, στην τρομακτική μετάβαση από μια υδρόβια σε μια αερόβια κατάσταση ύπαρξης. 
Και ξαφνικά άρχισα να θυμάμαι:...Για να αποφύγω προληπτικά τη δημιουργία λιθίασης οι γιατροί με είχαν συμβουλέψει να πίνω πολύ. Μου είχε γίνει με τον καιρό συνήθεια να έχω πάντα δίπλα μου ένα μπουκάλι με νερό. Το μπουκάλι μετατράπηκε σε ένα εξάρτημα που δεν τολμούσα ν' αποχωριστώ. Ένα από τα πρώτα αποτελέσματα της γνωριμίας μου με τον Dreamer, ήταν η εξάλειψη μιας ποσότητας ψυχολογικής σαβούρας και, μαζί της έφυγε και το μπουκάλι!
"Η αρρώστια σου δεν είναι η λιθίαση, αλλά η εξάρτηση.
Οι λίθοι είναι μόνο ένα σύμπτωμα, ενδεικτικά σημάδια για να οδηγηθούμε στην πραγματική αρρώστια, να βρούμε τον δρόμο της θεραπείας."  
Μου είπε  ότι όταν δεν τους δίνουμε σημασία, και δεν ακολουθούμε την ανάποδη διαδρομή, προς την πραγματική αιτία, η αρρώστια εντείνεται και τα συμπτώματα γίνονται ακόμα πιο βασανιστικά και επώδυνα....
"Όταν αφαιρείς από έναν άνθρωπο που δεν είναι έτοιμος ένα πρόβλημα ή μια αρρώστια, είναι σαν να του απενεργοποιείς το σύστημα συναγερμού ή να αφαιρείς κάποιον προνοητικό μειωτή ταχύτητας. Εάν δεν είναι έτοιμος, τα επακόλουθα είναι απρόβλεπτα. Θα μπορούσε  να επιδεινωθεί η κατάστασή σε σχέση με την προηγούμενη.
Αυτός είναι ο λόγος που ένας άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί βοήθεια απέξω. Μόλις αφαιρεθεί μια αρρώστια ή μια έγνοια, θα πρέπει να την αντικαταστήσει αμέσως με μια άλλη αρρώστια ή μια άλλη έγνοια, συνήθως πιο έντονες, αποκαθιστώντας, σαν μια τέλεια μηχανή ομοιοστασίας, τις συνθήκες που αντιστοιχούν στο Είναι του".
Μου αποκαλυπτόταν το μυστικό μας  συμπεριφοράς που αφορά στη μάζα των ανθρώπων. Ένας ψυχολογικός μηχανισμός οικουμενικής εμβέλειας, βρίσκεται ανέκαθεν μπροστά στα μάτια μας, κι όμως η λειτουργία του φαίνεται πως παραμένει ακόμα ανεξήγητη. Οι άνθρωποι έχουν δυσκολία να εγκαταλείψουν τα βάσανά τους, τους φόβους, την ανασφάλεια. Έτσι, γίνονται πάμπλουτοι σ' αυτά. Σ' αυτά τα "περιουσιακά" τους είναι προσκολλημένοι, όπως ακριβώς και στα πολυτιμότερα αγαθά τους, και τα οποία τους εμποδίζουν να εξελιχθούν...Η ανθρωπότητα τα αντιλαμβάνεται σαν προστατευτικές ασπίδες.
"...πούλησε τα υπάρχοντά σου, δώστα στους  φτωχούς και θα αποκτήσεις θησαυρό στον ουρανό· μετά έλα κι ακολούθησέ με".
Επιτέλους στην πλοκή της παραβολής του πλούσιου νέου, είδα την αίγλη της μεγαλοφυΐας που τη συνέλαβε. Ο θησαυρός που φυλαγόταν για είκοσι αιώνες  μέσα σ' εκείνες τις εκπληκτικές λέξεις, τώρα έλαμπε μέσα στην εντυπωσιακή του λάμψη.
Ορίστε το νόημα της συζήτησης με τον πλούσιο νέο:
"Πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώστα στους φτωχούς".
Να ποιοι ήταν οι φτωχοί που μνημόνευε το Ευαγγέλιο. Δώστε ό,τι έχετε σε όποιον προσδοκάει να πάρει τη θέση σας. Θα αντιληφθείτε ότι όλα αυτά που κατέχετε, στα οποία είστε προσκολλημένοι περισσότερο απ' ότι και στην ίδια σας τη ζωή, είναι φτωχά σε σχέση μ' αυτά που θα έρθουν. Στο δικό μας το σύμπαν, οτιδήποτε δεν εξελίσσεται, παρακμάζει, όπως μου εξήγησε ο Dreamer. Ακόμα και στην ανθρώπινη ζωή μας, κάθε στιγμή, υπάρχουν δυο πιθανές κατευθύνσεις: ή προς τα πάνω, ή προς τα κάτω. Ο Dreamer το αποκάλεσε "νόμο της εξέλιξης" και προσδιόρισε ότι, επειδή εφαρμόζεται σε άτομα ή σε οργανισμούς, έθνη και ολόκληρους πολιτισμούς, έχει καθολική ισχύ. Χωρίς μια ώθηση προς τα πάνω, χωρίς την ειδική ενέργεια της προσδοκίας να ανέβουμε, η ζωή λυγίζει στον εαυτό της και παρακμάζει.
Αναλογίστηκα το συμβολισμό, στην περίπτωση της Εκκλησίας, που σε κάποιες περιόδους της ιστορίας της, μη καταφέρνοντας να βρει την ενέργεια για να εξυψωθεί σε μια ανώτερη τάξη, λύγισε ξανά και ξανά στον εαυτό της, κατεβαίνοντας από οκτάβα σε οκτάβα, μέχρι το σημείο όπου πήρε την αντίθετη κατεύθυνση από την αρχική. Έτσι, κατάφερε να μεταμορφωθεί στην άρνηση του εαυτού της, να γίνει ειδωλολάτρισσα, προληπτική, ακόμα και εγκληματική· έφτασε να επινοήσει την Ιερά Εξέταση, τις ομολογίες πίστης, τις Σταυροφορίες, κι ωστόσο συνεχίζει, παραδόξως, ν' αποκαλείται και να θεωρεί ακόμα τον εαυτό της χριστιανική. 
Οι πλούσιοι του Ευαγγελίου, καταδικασμένοι να μην περάσουν από το μάτι της βελόνας, να παραμείνουν μακριά από την είσοδο στην βασιλεία των ουρανών, δεν είναι οι Σκρουτζ Μακ Ντακ που κολυμπούν στο χρυσάφι των θησαυροφυλακίων τους, αλλά οι άνθρωποι που βάρυναν από τη σαβούρα των αρνητικών συναισθημάτων, από τις προσκολλήσεις τους, από τα αισθήματα ενοχής· λυγισμένοι από το βάρος του φόβου, τόσο της ζωής όσο και του θανάτου.
Μου αποκαλύφθηκε με σαφήνεια η καταστροφή που προξένησε η ανάποδη ερμηνεία του μηνύματος αυτού στη διάρκεια των αιώνων, τροφοδοτώντας εκατομμύρια ανθρώπους με μεμψιμοιρία και την έφεση προς την ανεπάρκεια. Αναλογίστηκα τη συμπεριφορά της Εκκλησίας, που, δείχνοντας οίκτο, δικαιολογώντας, και καμιά φορά εγκωμιάζοντας την ανέχεια, τη διαιώνισε χωρίς να το έχει συνειδητοποιήσει, καθιστώντας πιο δύσκολο το ξερίζωμά της από τη συνείδηση του ανθρώπου, κι επομένως από τις κοινωνίες του.

ΦΟΒΟΣ

"...η ζωή σε ξετρυπώνει όπου κι αν βρίσκεσαι και φοράει την πιο τρομερή μάσκα για ν' αποκαλύψει την κατάστασή σου. Τι είναι αυτό που φοβάσαι; Να γίνεις φτωχός; Να σ΄εγκαταλείψουν; Να αρρωστήσεις, να χάσεις μια ιδιοκτησία ή τη δουλειά σου; Εκείνη είναι η μάσκα που θα φοράει η ζωή για να σε τρομάξει. Οποιαδήποτε κι αν είναι η φοβία ενός ανθρώπου, μετατρέπεται σε γεγονότα που αυτός πρέπει να συναντήσει στον δρόμο του. Σαν τις εξετάσεις που δεν πέρασε και που αργά ή γρήγορα θα πρέπει να τις αντιμετωπίσει".
...
Αντιστεκόμουν ωστόσο σε κείνες τις ιδέες. Μου φαινόταν παρεκκλίνουσα η οπτική ενός πλανητικού μηχανισμού, φτιαγμένου για να διατηρεί την ανθρωπότητα σε μια μόνιμη κατάσταση φόβου, αβεβαιότητας, κάτω από μια συνεχή απειλή.
"Μόνο όταν απειλείται, ο καθημερινός άνθρωπος, μπορεί να βρει τη δύναμη να διώξει τις σκιές και τα φαντάσματα που δημιουργήθηκαν από τα παιδικά του τραύματα και τα αισθήματα ενοχής του... 
Ο πραγματικός άνθρωπος δεν έχει ανάγκη από απειλές...Ζει μονίμως σε μια "κατάσταση σιγουριάς"....
...Οι ασφάλειες του καθημερινού ανθρώπου είναι οι φόβοι του...οι αμφιβολίες του είναι η αλήθεια του. Τις αγαπάει και δεν θα τις αποχωριζόταν για τίποτα στον κόσμο. Από την παιδική ηλικία γαλουχήθηκε με απατηλούς φόβους, έφαγε τον καρπό των αρνητικών του φαντασιώσεων, της ανάποδης δημιουργικότητάς του. Για τον λόγο αυτό νομίζει ότι οι σκιές είναι πραγματικές αντιξοότητες, και ζει και αισθάνεται συνεχώς υπό το καθεστώς μιας απειλής..."
...Πόνος και ανασφάλεια γίνονται φυσιολογικά συστατικά  της ζωής, μια οικεία περίφραξη, που προσφέρει ασφάλεια σε τέτοιο βαθμό, ώστε η εγκατάλειψή τους να είναι ένα κατόρθωμα ανέφικτο για τους περισσότερους ανθρώπους.
"Feel safe- με παρότρυνε. Έξω δεν υπάρχει κανένας εχθρός...Στην πραγματικότητα είσαι πάντα εσύ που απειλείς τον εαυτό σου....Δεν υπάρχουν μέθοδοι για να νιώσεις σιγουριά, δεν υπάρχουν θωρακισμένες πόρτες, ούτε θησαυροφυλάκια ή οχυρά, ούτε προφυλάξεις που μπορούν να ληφθούν"
Μια αναλαμπή μου αποσαφήνισε ότι ένας άνθρωπος μπορεί να δεχτεί επίθεση μόνο από εσωτερικούς εχθρούς. Όποιος ψεύδεται, προσποιείται, όποιος εξαπατά, αυτός που κάνει σφάλματα, ο ανασφαλής, ο αβέβαιος, όποιος φοβάται, δεν έχει τρόπο να ξεφύγει. ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΤΟΥ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ.
"Μόνο ένας άνθρωπος ικανός να στηριχθεί μόνο στον εαυτό του, μόνο ένας άνθρωπος που ΘΕΛΕΙ, που επιζητεί και προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις ν' αλλάξει, μπορεί να τα καταφέρει....Στις μπίζνες, στις φαινομενικά παρακινδυνευμένες καταστάσεις, όποιος έχει αυτή τη σιγουριά δεν μπορεί να χτυπηθεί, δεν μπορεί να αποτύχει. Οτιδήποτε αγγίζει εμπλουτίζεται και πολλαπλασιάζεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμα και στην πιο απελπιστική περίσταση, βρίσκει πάντοτε τη λύση. Τα  γεγονότα και οι περιστάσεις τον δικαιώνουν πάντα, γιατί αυτός ο ίδιος είναι η λύση".
"Παρ' όλο που ο καθημερινός άνθρωπος νιώθει συνεχώς απειλημένος και πάντα φοβάται κάποιον ή κάτι, στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα και κανένας που μπορεί να του κάνει κακό απ' έξω. Ο κόσμος είναι η προβολή, η υλοποίηση του "ονείρου" μας...ή των εφιαλτών μας. Ο κόσμος μπορεί να είναι ένας παράδεισος ή μια κόλαση. Εσύ αποφασίζεις που θα ζήσεις!"